Η Έφοδος και η πτώση της Βαστίλλης
Η storming της Βαστίλης πραγματοποιήθηκε στις 14 Ιουλίου 1789 και σηματοδότησε την έναρξη της Γαλλικής Επανάστασης. Η Βαστίλλη ήταν μια φυλακή και ένα σύμβολο της απόλυτης και αυθαίρετη εξουσία του Louis Αρχαία καθεστώτος του 16ου του. Με τη σύλληψη αυτού του συμβόλου, οι άνθρωποι που σηματοδότησαν ότι η εξουσία του βασιλιά ήταν πλέον απόλυτη: ισχύς πρέπει να βασίζεται στο Έθνος και να περιορίζεται από το διαχωρισμό των εξουσιών.
Το έτος 1789 σημαδεύτηκε από σοβαρές ελλείψεις ψωμιού στο Παρίσι. Οι καταιγίδες κατέστρεψαν καλλιέργειες του προηγούμενου έτους, καθιστώντας το σιτάρι εν ανεπαρκεία. Θρόνου εποφθαλμιώντας ξάδελφος Plus βασιλιά Louis XVI, το Duc de Ορλεάνης, που είχε αγοράσει τις μεγάλες ποσότητες αλεύρου για να αυξήσουν τις επιπτώσεις της έλλειψης. Εξέφρασε την ελπίδα να αυξηθεί περαιτέρω η δυσαρέσκεια ενάντια Louis και Μαρία Αντουανέτα. Όλα αυτά άφησαν μια δύσκολη ατμόσφαιρα στο Παρίσι.
Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Λουδοβίκου ΙΣΤ ', η Γαλλία αντιμετώπισε μια majoreconomic κρίση, που ξεκίνησε από το κόστος της παρέμβασης σε theAmerican Επανάσταση (και κυρίως ποτέ δεν ολοκλήρωσε τις προσπάθειες να εισβάλει στην Βρετανία), τα οποία εντείνονται από ένα φθίνον σύστημα φορολόγησης.
Ο βασιλιάς και η βασίλισσα δεν είχε αποτολμήσει από τις Βερσαλλίες, πυροδοτώντας εικασίες σχετικά με τη δέσμευσή του προς το λαό της Γαλλίας και ιδίως εκείνα του Παρισιού. Αυτό ο λαός του Παρισιού δεν ήξερε, ήταν ότι η Dauphin (πρίγκιπας και διάδοχος του θρόνου) πέθαινε στο Meudon Palace. Louis και Μαρία Αντουανέτα ήταν αναμφίβολα καταλαμβάνεται από την επιδείνωση της υγείας του ο μεγαλύτερος γιος τους.
Για αρκετούς μήνες υπήρξαν φήμες για όλα τα είδη των κινδύνων που κυμαίνονται από μπάντες των ληστών, το κακό αριστοκράτες πείνα σκόπιμα τους ανθρώπους, ή το βασιλιά συγκέντρωσης των στρατευμάτων γύρω από το Παρίσι στο πλαίσιο της προετοιμασίας για τη βίαιη καταστολή του λαού.
Στις 5 Μαΐου 1789 των Γενικών Τάξεων του 1789 συγκαλείται για να ασχοληθεί με αυτό το θέμα, αλλά έγιναν πίσω από την αρχαϊκή πρωτόκολλα και το συντηρητισμό του Κτήματος δεύτερο υπό, που αποτελείται από την αριστοκρατία και ανέρχεται σε μόλις 2% του πληθυσμού της Γαλλίας εκείνη την εποχή. Στις 17, Ιούν 1789 Estate theThird, με τους εκπροσώπους της που προέρχονται από τη μεσαία τάξη, ή προλεταριάτου, οι ίδιοι που ανασυντίθενται σύμφωνα με την Εθνική Συνέλευση, ένα σώμα του οποίου σκοπός ήταν η δημιουργία ενός γαλλικού συντάγματος. Ο βασιλιάς σε αντίθεση αρχικά αυτή την εξέλιξη, αλλά αναγκάστηκε να αναγνωρίσει την αρχή της συνέλευσης, η οποία στη συνέχεια μετονομάστηκε η Εθνική Συντακτική Assemblyon 9 Ιουλίου. Θα σχηματίσει μια επιτροπή που ήταν να τρέξει τις υποθέσεις του κράτους και να ενεργεί ως πολιτάρχες να διατηρήσουν την τάξη.
Φιλελεύθερη Παριζιάνοι ήταν ακόμη οργισμένη από το φόβο ότι μια συγκέντρωση της Βασιλικής στρατεύματα έφεραν στο Βερσαλλίες από φρουρές στα σύνορα, θα επιχειρήσει να κλείσει την Εθνική Συντακτική Συνέλευση, η οποία είχε συνάντηση στις Βερσαλλίες. Τα ξένα στρατεύματα αναπτύχθηκαν στο Παρίσι χωρίς σαφή εξήγηση ως προς γιατί ήταν εκεί. Είχαν τοποθετηθεί σε 54 barrières του Παρισιού, οι gatehouses που οδήγησαν στην πόλη.
Στις 11 Ιουλίου 1789, με στρατεύματα στις Βερσαλλίες, Σεβρών, το Champ de Mars, και Saint-Denis, Louis XVI, που ενεργεί υπό την επιρροή των συντηρητικών αρχόντων του μυημένου Συμβουλίου του, απέρριψε και εξόρισε τον υπουργό Οικονομικών του, Ζακ Necker, ο οποίος είχε ήταν ευνοϊκά για την Τρίτη Τάξη, και ανακατασκευάστηκε πλήρως το υπουργείο. Ο τελετάρχης Victor-François, Duc de Broglie, la Galissonnière, το Duc de la Vauguyon, ο βαρόνος Λουί ντε Breteuil, και η οικονόμος Foulon, ανέλαβε την ofPuységur θέσεις, Armand Marc, Comte de Montmorin, La Luzerne, Saint-Priest, και Necker.
Στις 12 Ιουλίου - Κιν των ανθρώπων στους δημόσιους κήπους της Tuileriers Palace δέχθηκαν επίθεση από μια γερμανική ιππικού, που διατάχθηκαν να εκκενώσουν την περιοχή. Φήμες αρχίσουν να κυκλοφορούν, ότι ο βασιλιάς σχεδίαζε κάποιο είδος δράσης κατά του λαού του Παρισιού. Οι άνθρωποι αγωνίζονται για να οπλίσει.
Η αναταραχή αυτή αυξάνεται μεταξύ των ανθρώπων του Παρισιού, που λόγω της εχθρότητας τους κατά τη φορολογική νομοθεσία του κράτους αγρότες, άρχισαν να επιτεθεί τελωνεία κατηγορηθεί για την πρόκληση της αύξησης των τιμών τροφίμων και κρασιού. Οι άνθρωποι του Παρισιού άρχισαν να λεηλατούν κάθε τόπο στον οποίο τα τρόφιμα, όπλα και προμήθειες θα μπορούσε να ξαναφτιάχνονται. Την επόμενη μέρα, στις 13 Ιουλίου, φήμες που διαδίδονται ότι οι προμήθειες είχαν συσσώρευαν στο Saint-Lazare, μια τεράστια περιουσία του κλήρου, που λειτουργούσε ως μοναστήρι, νοσοκομείο, σχολείο και ακόμη και ως φυλακή. Ένα εξαγριωμένο πλήθος ξέσπασε και λεηλάτησαν την ιδιοκτησία, την κατάσχεση 52 βαγόνια του σίτου που ελήφθησαν για το κοινό της αγοράς.
Την ίδια ημέρα τα πλήθη των ανθρώπων που λεηλατήθηκαν πολλά άλλα μέρη, συμπεριλαμβανομένων οπλοστασίων όπλο. Τα βασιλικά στρατεύματα δεν έκανε τίποτα για να σταματήσει η εξάπλωση του κοινωνικού χάους στο Παρίσι κατά τη διάρκεια αυτών των ημερών.
Γαλλικά Φρουροί σύνταγμα είχε περιοριστεί στο στρατώνα του κατά τη διάρκεια των αρχικών σταδίων της τα μέσα Ιουλίου διαταραχές. Αυτό το σύνταγμα αποτέλεσε τη μόνιμη φρουρά του Παρισιού. Το γαλλικό σύνταγμα Φρουροί δρομολογούνται το ιππικό, σκοτώνοντας δύο, τραυματίζοντας τρεις, και βάζοντας τα υπόλοιπα σε πτήση. Οι αξιωματικοί των γαλλικών φρουρών γίνεται αναποτελεσματική προσπάθεια να συσπειρώσει τους άνδρες. Η επαναστατική πολιτών είχε αποκτήσει τώρα έναν εκπαιδευμένο στρατιωτικό άγημα.
Νέα απόλυση του Necker έφθασε στο Παρίσι το απόγευμα της Κυριακής, 12 Ιουλίου. Οι Παριζιάνοι γενικά θεωρείται ότι η απόλυση σηματοδότησε την έναρξη του πραξικοπήματος από συντηρητικά στοιχεία. Φιλελεύθερη Παριζιάνοι ήταν ακόμη οργισμένη από το φόβο ότι μια συγκέντρωση της Βασιλικής στρατεύματα έφεραν στο Βερσαλλίες από φρουρές στα σύνορα, θα επιχειρήσει να κλείσει την Εθνική Συντακτική Συνέλευση, η οποία είχε συνάντηση στις Βερσαλλίες. Πλήθη συγκεντρώθηκαν σε ολόκληρη την πόλη, συμπεριλαμβανομένων περισσότερων από δέκα χιλιάδες στο Palais-Royal.Camille Desmoulins, ένα γνωστό freemasonfrom η Στοά των Εννέα Αδελφών, σύμφωνα με Mignet, συσπειρώθηκαν με επιτυχία από το πλήθος "τοποθέτηση ενός πίνακα, πιστόλι στο χέρι, αναφωνώντας:« Οι πολίτες, δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο η απόλυση του Necker είναι η πένθιμη κωδωνοκρουσία του Αγίου Bartholomewfor πατριώτες!
Οι διαδηλωτές, με επικεφαλής τον Amaria Cahila του τρίτου περιουσίας στη Γαλλία, είχε νωρίτερα εισέβαλαν το Hôtel des Invalidesto συγκεντρώνουν όπλα (29.000 σε 32.000 μουσκέτα, αλλά χωρίς σκόνη ή σουτ), και κυρίως επιδιώκουν να αποκτήσουν τις μεγάλες ποσότητες αποθηκευμένων όπλων και πυρομαχικών στη Βαστίλλη.
Με λίγα κανόνια και τα όπλα γύρω στο 3000 υπό την κατοχή τους οι όχλοι αποφάσισαν να εισβάλουν στη Βαστίλη, με την ελπίδα να βρουν άλλα όπλα. Η Βαστίλη παλάτι χρησιμοποιείται ως φυλακή την εποχή εκείνη με Marquis de Launay ως επικεφαλής του. Ήταν γνωστό ότι έχουν ασθενώς φυλάσσονται με μόνο το 30 ελβετική φρουρά και 85 Invalides. Ο επικεφαλής της φυλακής προσπάθησε να φτάσει σε κάποιο είδος ενός μέσου του εδάφους με τον οργισμένο όχλο και εκείνος συμφώνησε ακόμη να τραβήξει πίσω τα κανόνια που είχαν τοποθετηθεί ψηλά.
Η Βαστίλη είχε προετοιμαστεί για πάνω από μία εβδομάδα, πρόβλεψη περίπου εκατό άτομα και θυμωμένος μαζί τους χοντρούς τοίχους της ροκ γιγάντιο φρούριο και μεταξύ των πύργων ήταν δώδεκα περισσότερα όπλα που ήταν σε θέση να εκτοξεύει 24-ουγκιά βολές σε κάθε περίπτωση που τόλμησε να επιτεθεί . Ωστόσο, η οργισμένη Παρισινή Κομμούνα ήταν πολύ προκλητική και πολύ μολυβής να υποβάλει στην πείνα και την φαινομενική αδικία της κυβέρνησής τους.
Η Βαστίλη αυτή διέπεται από ένα άτομο που ονομάστηκε μαρκήσιο de Launay. Στις 7 Ιουλίου, τριάντα δύο ελβετικές στρατιωτών με επικεφαλής τον υπολοχαγό Deflue, ήρθε να βοηθήσει de Launay, βοηθώντας τον να προετοιμαστεί για ένα μικρό κιν. Φήμες πετούσαν παντού. Ο Μαρκήσιος ανέμενε μια επίθεση του όχλου, αλλά σίγουρα δεν είναι μια πολιορκία! Το σύνολο του εργατικού δυναμικού της Βαστίλης είχε αθόρυβα και εξαγριωμένα επισκευάζει τη Βαστίλη και την ενίσχυσή της, όλα να προετοιμαστούν για μια μικρή επίθεση από περίπου εκατό πολίτες θυμωμένος.
Η ώρα ήταν 3:30, στην περίφημη ημερομηνία της 14ης Ιουλίου 1789. Ένα τεράστιο, αιμοδιψής όχλο διαδήλωσαν στη Βαστίλη, ψάχνοντας για πυρίτιδας και οι κρατούμενοι που είχαν ληφθεί από την αντιλαϊκή και μισητή βασιλιά, Louis XVI. Ακόμη και τα στοιχεία της νεοσύστατης Εθνικής Φρουράς ήταν παρόντες στην επίθεση. Οι φήμες που φέρουν επιθέσεις από την κυβέρνηση και την αλήθεια δαγκώματος από την πείνα ήταν ακριβώς πάρα πολύ θυμωμένος για τα πλήθη.
Υπήρχαν πάνω από τριακόσια άτομα έτοιμα να δώσουν τη ζωή τους για να θέσει τέρμα στην overtaxing τους και καταθλιπτικός κυβέρνηση. Ωστόσο, η Βαστίλη είχε απειληθεί περισσότερο από τα πολυάριθμα πλήθη: τριακόσια φύλακες είχαν εγκαταλείψει τις θέσεις τους νωρίτερα την ίδια μέρα, από φόβο και από τις φήμες.
Ο μαρκήσιος de Launay, φοβούμενοι την αυξανόμενη οργή ανάμεσα στους επαναστάτες, δέχτηκε ωστόσο να πληρούν ορισμένους από τους εκπροσώπους τους μέσα στη φυλακή. Εξέφρασε την ελπίδα να κερδίσει χρόνο, όπως ο ίδιος ανέμενε μια ομάδα διάσωσης να φτάσουν σύντομα και να τον βοηθήσει να εξασφαλίσει το κάστρο του. Αλλά οι διαπραγματεύσεις σταμάτησαν όταν μια ομάδα επαναστατών εισήλθε στην Βαστίλη. Οι φρουροί διατάχθηκαν να πυρ, σκοτώνοντας εκατοντάδες ανθρώπους.
Η Βαστίλη φυλασσόταν από κανόνι, ογδόντα στρατιώτες και επιπλέον τριάντα Ελβετικής φρουρών. Οι στρατιώτες είχαν εξακόσιες musketoons, δώδεκα μουσκέτα προπύργιο πλήρης, με περισσότερες από δέκα πέντε χιλιάδες φυσίγγια και £ 20.000 σε σκόνη. Ο όχλος είχε διακοπεί προσωρινά από το θέαμα από τα κανόνια. Κυκλοφορεί μια φήμη ότι πήγε γύρω από ένα από τα κανόνια που ήταν τοποθετημένη στη φωτιά στο δρόμο του Αγίου Αντωνίου. Αυτό θα αποτελέσει άμεση απειλή για τον λαό του Παρισιού. Ο όχλος εξοργίστηκε, απαιτώντας το κανόνι να κατευθυνθούν.
Σύντομα είχαν βάλει μαζί ένα μήνυμα απαιτώντας ότι η φυλακή θα τους επιτρέψει την πρόσβαση στο πυρομαχικά. Η αντιπροσωπεία είχε προσκληθεί στη φυλακή από τον Κυβερνήτη της Βαστίλης, Bernard de Launay. Delaunay στη συνέχεια κάλεσε την αντιπροσωπεία του για φαγητό μαζί του. Όταν δεν επιστρέψει ο όχλος θύμωσε, φοβούμενοι ότι είχαν τεθεί υπό κράτηση. Μια δεύτερη αντιπροσωπεία στάλθηκε εμπρός. Αυτά τα σύντομα βγήκε και πάλι με το μήνυμα ότι ο Κυβερνήτης είχε αρνηθεί σθεναρά να παραδοθούν. Οι εκπρόσωποι είχαν επίσης την πληροφορία ότι το κανόνι εκφορτώνονται. Αυτή η είδηση ήταν ότι όλα ο όχλος που απαιτείται για να τους καλέσει σε.
Μια απερίσκεπτη απόφαση εκ μέρους της De Luanay ήταν να αφήσουν τον όχλο στην αυλή. Σύντομα μετά από λίγους πυροβολισμούς προκάλεσε μια χαοτική διασταυρούμενα πυρά που οδήγησε σε λουτρό αίματος μέσα στην αυλή της φυλακής. Σε αυτό το χρονικό διάστημα των τεσσάρων ωρών θεωρήθηκε ότι πολλοί από τους υπερασπιστές των φυλακών άλλαξε στρατόπεδο και άρχισαν να αγωνίζονται από την πλευρά των επαναστατών.
Η πορεία της εξέγερσης άλλαξε εντελώς όταν η ομάδα διάσωσης έδειξε και αποφάσισε να μην την καταπολέμηση, αλλά με τον όχλο. Με τους κανόνες και τις επαγγελματικές δεξιότητες στρατιώτη τους, έφεραν τη νίκη στο λαό της Γαλλίας εναντίον των φρουρών του Λουδοβίκου XVI του μέσα σε λίγες ώρες.
Η κραυγή του "Θέλουμε τη Βαστίλη!" ανέβηκε ανάμεσα στο πλήθος. Ο στρατός σήμερα φοβήθηκαν και αποχώρησαν με το Champ de Mars. Στη συνέχεια, μια ομάδα νεαρών ανέβηκε στο κατάστημα ενός perfumier, χτισμένη πάνω σε έναν τοίχο της φυλακής και έπεσε στην αυλή. Οι οποίοι έσπευσαν να την κινητή γέφυρα και σύντομα είχε πέσει ανοικτή με μια καταστροφική σύγκρουση. Αυτό σκότωσε πράγματι ένα από το πλήθος. Ο όχλος, ωστόσο, ήταν πλέον σε θέση να σπεύσουμε στην αυλή της φυλακής. Αλλά μετά η φωτιά προήλθε από το στρατό και αρκετοί από τους διαδηλωτές είχαν περικόψει. Ακολούθησαν σφοδρές μάχες διεξάγονται και το βράδυ. Τέλος ο όχλος πήραν στα χέρια τους σε μερικά κανόνια. Τους έσυρε σε θέση να ανατινάξει τις πύλες της φυλακής. Οι στρατιώτες που φρουρούσαν τη φυλακή προέτρεψε τώρα Κυβερνήτης τους να παραδοθούν. Αντ 'αυτού Delaunay απείλησε να ανατινάξει ολόκληρο φυλακή. Τέλος, πιέσεις σε αυτόν από τους υπερασπιστές του άλλαξε το μυαλό του. Πριν από το κανόνι θα μπορούσε να απολυθούν, Κυβερνήτης Delaunay παραδόθηκε. Αυτό δεν έδωσε, ωστόσο, του χαριστεί η ζωή. Πριν από καιρό κομμένο κεφάλι του, το παρέλασαν στο κιν. Τελικά ο πόλεμος τελείωσε και de Launay και οι άνδρες του, όπου λαμβάνονται για Δημαρχείο που δολοφονήθηκαν και τα κεφάλια τους είχαν διατεθεί στις θέσεις και παρέλασαν σε όλη την πόλη. Έτσι, ο μαρκήσιος de Launay αποκεφαλίστηκε, με το κεφάλι του στη συνέχεια θα τοποθετούνται σε ένα ξύλο και μεταφέρονται σε όλη την πόλη ως ένα σημάδι της νίκης.
Δεν ήταν πολλοί κρατούμενοι στη Βαστίλη κατά τη στιγμή της storming Μόνο 7 άτομα αφέθηκαν ελεύθεροι. Και το ίδιο βράδυ, 800 άνδρες άρχισαν να καταστρέφουν τη Βαστίλη. Δύο ημέρες μετά την storming της Βαστίλης, η Εθνοσυνέλευση διέταξε ότι αυτό το σύμβολο της απολυταρχίας να καεί ολοσχερώς. Τα πλήθη επευφημούσαν και οι τοίχοι των φυλακών κατέρρευσε και τελικά μεγάλωσε γρασίδι όπου η Βαστίλη κάποτε υπήρχε.
Μερικοί ιστορικοί βρήκε το ημερολόγιο του βασιλιά. Την ημέρα εκείνη, 14 Ιούλη του 1789 έγραψε μόνο "Τίποτα". Αυτό ήταν το αποτέλεσμα του κυνηγιού ημερών του. Όταν ο Δούκας de Liancourt ενημέρωσε τον Βασιλιά για το τι συνέβη στη Βαστίλλη, ο βασιλιάς ζήτησε από τον σύμβουλό του "είναι αυτή η εξέγερση;" και είχε απαντήσει, «Όχι Μεγαλειότατε, αυτή είναι μια επανάσταση".
Στην είδηση της storming της Βαστίλης ο βασιλιάς αναγκάστηκε να επαναφέρει το Necker και καθαιρέσει τα στρατεύματα κοντά στην πρωτεύουσα. Ήταν αυτή τη στιγμή ότι το κόκκινο, λευκό και μπλε cocard στέφθηκε ως το σύμβολο της Γαλλίας.
Η πτώση της Βαστίλλες χαρακτήρισε το ανεπίσημο τέλος της απόλυτης μοναρχίας, από τη γέννηση του κυρίαρχου έθνους, και, τελικά, τη δημιουργία της (πρώτης) Δημοκρατίας, το 1792. Παρόλο που μετριάζει κρυώσει ελαφρώς τις ημέρες που ακολούθησαν την storming, Γάλλων ευγενών άρχισε να φεύγουν στο εξωτερικό. Louis και Marie Antoinette αρνήθηκε να χωρίσει ένα από το άλλο ή τα παιδιά τους. Ακόμα κι αν θα ήταν άλλα δύο και δυόμισι μήνες έως ότου ο βασιλιάς και η βασίλισσα της Γαλλίας θα πρέπει να ληφθεί διά της βίας στο Παρίσι, το τέλος ήταν κοντά σίγουρα για τη γαλλική μοναρχία, η οποία είχε βασίλεψε για 1300 χρόνια και την έναρξη της Γαλλικής Επανάστασης.
Εθνική Εορτή της Γαλλίας είχε δηλώσει τη γαλλική εθνική εορτή στις 6 Ιουλίου 1880, σχετικά με τη σύσταση Benjamin Raspail, όταν η νέα Δημοκρατία έχει καθιερωθεί σταθερά. Εθνική Εορτή της Γαλλίας έχει μια τέτοια ισχυρή σημασία για τη γαλλική, επειδή η γιορτή συμβολίζει τη γέννηση της Δημοκρατίας.
Πηγές:
